Idea

Problemem, który dotyka rodziny znajdujące się w sytuacji trudnej jest ich stygmatyzacja. Rodziny te określamy mianem rodzin problemowych, dysfunkcyjnych, patologicznych, Takie postrzeganie rodziny umiejscawia ją w pozycji podrzędności. Czyni ją tą grupą społeczną, która przestaje widzieć potencjał jakim dysponuje. Podejście takie z drugiej strony jednocześnie usprawiedliwia samą rodzinę, pozwalając jej na bierność, oczekiwanie gotowych rozwiązań. Zapomina się często o tym, że to splot niekorzystnych okoliczności, czynników spowodował sytuację w jakiej znalazła się rodzina jako grupa społeczna. Czynnikiem takim może być uzależnienie któregoś z członków rodziny, ale może nim być także czynnik niezależny od niej np. choroba, utrata pracy, Nałożenie się tych czynników powoduje, że rodzinnie potrzebni są specjaliści, którzy wspólnie z nią stworzą warunki do jej sprawnego funkcjonowania. Niezależnie od rodzaju czynników dezorganizujących rodzinę w każdej z nich tkwi potencjał, który należy uruchomić. Stąd też sytuacje w których znalazły się rodziny należy postrzegać przez pryzmat wyzwań, które przed nimi stoją, środków i zasobów, które rodzina posiada i które należy wydobyć oraz tych które powinna uzupełnić. Postrzeganie rodziny przez pryzmat wyzwań, które przed nią stoją zmienia stosunek rodziny do samej siebie, odbudowuje relacje, motywuje do działania, uaktywnia. Ma wpływ także na środowisko życia poprzez zainicjowanie tworzenia siatki powiązań wspierających rodzinę, budującej warunki dla jej rozwoju.